Andreas Gerlach łączy malarstwo, technikę cyfrową i klasyczną grafikę warsztatową we własny język wizualny złożony z geometrii, abstrakcji, koloru i rytmu. Jego wykształcenie grafika i studia z mechaniki spotykają się tutaj, dzięki czemu konstrukcyjna precyzja idzie w parze z intuicyjnym projektowaniem.

Muzyka odgrywa kluczową rolę, a wraz z nią pytanie, jak rytm, brzmienie i dynamika kształtują nasze emocje i postrzeganie. Gerlach przekłada to niewidzialne działanie na struktury wizualne i intensywne przestrzenie koloru.

Jednocześnie nie uważa gotowego obrazu za koniecznie ostateczny. Niektóre prace z czasem otrzymują odwracalne ingerencje z prawdziwych przedmiotów codziennego użytku, ciała zakłócające, które zmieniają sposób postrzegania dzieła i jego znaczenie, nie naruszając pierwotnego malowidła. Czy i kiedy to nastąpi, pozostaje otwarte. Dopiero wraz ze sprzedażą proces się kończy, a dzieło osiąga swój ostateczny stan.